Hafði Donald Trump rétt fyrir sér 2016?

Þegar Donald Trump barðist gegn Hillary Clinton í forsetakostningunum 2016 og hafði sigur, var valkosturinn skýr. Valið stóð annars vegar á milli kapitalískt hagkerfi og frelsi einstaklingsins án mikilla afskipta stjórnvalda, og repúblikaninn Donald Trump stóð fyrir, hins vegar ríkisvætt hagkerfi og mikil afskipti stjórnvalda (til dæmis í heilbrigðismálum) og demókratinn Hillary Clinton stóð fyrir.

Stefnumunurinn gat ekki verið og er ekki skýrari. Donald Trump lagði áherslu á fjóra pósta: 1) frjáls verslun, 2) innflytjendamál og landamæri, 3) sjálfbær framleiðsla og iðnaður, 4) and-hnattvæðing.

Áherslur Hillary Clinton voru: 1) frjáls verslun, 2) veita milljónir ólöglegra innflytjendur leið inn í bandarískt samfélag, 3) engar sérstakar áherslur á innlenda framleiðslu og iðnað, 4) fylgjandi hnattvæðingu.

En helsti munurinn eru áherslumálin í pólitísku orðaskaki demókrata og repúblikana er hvað varðar sjálfsmyndarpólitík og stendur sú orrahríð enn yfir. Áherslur repúblikana voru hagsýnar og snertu áþreifanleg verkefni samfélagsins í heild sinni.  Áherslur demókrata voru og eru hins vegar á einstaklinginn og persónulegt frelsi minnihlutahópa. 

Sjá mátti þennan áherslumun í verki. Demókratar snéru 180 gráður í stefnu sinni varðandi vernd landamæra og þeir gengu svo langt, að þeir urðu í raun ,,no border“ sinnar, og virðist sú stefna til koma af einni ástæðu, til að koma höggi á Donald Trump. Hann hins vegar þurfti að beita klækjum til að loka landamærunum og taka fyrir hendur Bandaríkjaþing.

Repúblikanar leggja áherslu á frelsi einstaklingsins, sem birtist m.a. í formi þess að bera skotvopn og tjáningarfrelsi einstaklingsins.  Demókratar vilja hins vegna skerða rétt einstaklingsins til að bera skotvopn og í raun skerða tjáningarfrelsið á þann hátt, að stýra tal og ritun fólks, með því að gera ólöglegt að segja ákveðin orð. Demókratar leggja þarna þar með áherslu á vernd (minnihluta) hópa á kostnað einstaklingsfrelsis.   

Donald Trump virðist hafa rétt fyrir sér hvað varðar áherslur á innlenda framleiðslu. Efnahagurinn hefur aldrei verið öflugri.  Afstaða hans gagnvart hnattvæðingu virðist vera rétt að því leitinu til að ýmsar hættur fylgja henni, svo sem eitt ríki setur sig í hættu með að treysta á annað ríki hvað varðar nauðsynjar.

Dæmi hver fyrir sig, hvor flokkurinn hafi rétt fyrir sér.  

MEST LESIÐ

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

AÐRAR FRÉTTIR